پشت بغضی بی صدا پنهان می شوم

از ترس...

آدم ها دروغ می گویند

زمان حلال مشکلات نیست!!

زمان، آدم ها را می کشد

و مرگ زودتر از دست های تو، مرا در آغوش می گیرد

زمان حلال مشکلات می شود، وقتی مرگ تنها مسیر زندگی آدم هاست

آرام که شدم، چشم هایت را به قبرم بدوز

نگاه کن

هنوز هم عاشقم...

هنوز هم از صدای کرکس ها می ترسم

در این تنهایی، اگر فقط خیال تو باشد، به هیچ دردی نمی خورد

آدم ها دروغ می گویند، که زمان حلال مشکلات است

این روزها  از تو روزه ام

از دیدنت از شنیدنت از گفتنت

و این روزه را نمی شکنم حتی به افطار وصال تو

....

این روزها دل تنگی می کنم برای کسی که نمی دانم کیست

این روزها به دنبال یک منجی ام برای این زندگی 

و شعر فروغ را به یاد می آورم

 "نام نجات دهنده ات را از آینه بپرس"

آری به آدمها اعتباری نیست ...

.......

این روزها حس می کنم دارد جوهر نوشتنم تمام می شود

این روزها دارم باور می کنم که این من هیچوقت تغییر نمی کند

این روزها حس می کنم که هر روز امروز نیست "دیروز " است

این روزها من فقط تکرارم ..و تا درست من بودن را بازی نکنم تکرار خواهم بود ..

این روزها یا من شعرم را گم کرده ام یا شعرم نمی خواهد که من پیدایش کنم

این روزها دیگر توی تنهایی اتاق پشت پرده ها ،روز نیست فقط شب است

این روزها چیزی در من حل شده است و نمی گذارد که من خودم باشم ..

پ.ن: اینروزها که می گذرد، هرروز احساس میکنم کسی در باد مرا می خواند...